We spelen vandaag, opnieuw op uitnodiging van Stichting Philomela, op locatie Blijdorp van zorgkoepel Laurens in Rotterdam.

Ons programma staat nooit bij voorbaat vast. We praten altijd eerst even met de begeleiders. Zij kennen hun bewoners goed; van wat voor muziek houden ze? Er zijn er een paar die graag naar klassieke muziek luisteren, anderen houden meer van Nederlandstalige liedjes. Eigenlijk is alles goed zolang het maar herkenbaar is. En vrolijk.

We weten genoeg, we trappen af met de Second Waltz. En er wordt meteen gedanst, goed zo. Daarna volgt de Samba op één noot. Met een speciale tekst aangepast aan de locatie maken we meteen duidelijk dat meezingen mag! Dat gebeurt dan ook volop, ook bij Het Kleine Café of Opzij Opzij. Bij Ala Presi ontstaat een prachtig duet tussen Petra en een man met Surinaamse roots. Er wordt nog meer gedanst, er wordt meegeklapt, de stemming zit er goed in.

In de pauze loop ik de tafels langs, maak hier en daar een praatje. Helemaal achterin zit een man stilletjes in een rolstoel. Hij geeft aan dat hij erg van muziek houdt, vooral van Bach, en begint iets te zingen wat ik herken als Jesu Joy of Man’s Desiring. Ik haal m’n viool en speel het, speciaal voor hem. Hij straalt helemaal, neuriet zachtjes mee en bedankt me hartelijk.

Na de pauze spelen we een Tango, wat Oost-Europese volksmuziek en nog meer liedjes die vaak woord voor woord worden meegezongen. Mooi toch om te zien hoe muziek het geheugen activeert! De begeleidster had ons gewaarschuwd dat sommige bewoners wel eens in slaap vallen tijdens een optreden, maar bij ons gebeurt het tegendeel: we zien iedereen steeds alerter worden.

Na afloop spreekt Michiel met een dame in een rolstoel die intens heeft genoten. “Het was geweldig, dit zou veel vaker moeten gebeuren! Het is hier fijn hoor, ik heb niks te klagen, mijn familie komt vaak langs. Maar dit, dit is net alsof je weer eens uitgaat, naar buiten!”

Een andere dame blijft na afloop koppig zitten in de hoop dat we dan weer opnieuw beginnen met spelen.

Het mooiste compliment komt van een man die het hele optreden stilletjes in een hoekje heeft zitten luisteren. Hij verzucht: “Als jullie spelen is het hier de rijkste plek op aarde!”